Van de week kriebelde het weer eens om te gaan emailleren. Iedere keer wil je eraan beginnen en telkens komt er weer wat tussen. Dat gebeuren zal je zelf ook wel eens hebben. Maar nu liet ik alles uit mijn spreekwoordelijke handen vallen en toog naar zolder om weer eens een sierraad te maken. Eerst eventjes fantaseren en alle kleuren uit de kast halen. Daarna met stukken koper op de tafel schuiven en het ene stuk weer voor het andere stuk inwisselen. Dit stuk weer te groot, dat stuk weer te klein. Die kleur past weer hier niet bij en ga zo maar door. Maar eindelijk had ik dan toch een beetje een idee wat het zou moeten worden. Alle koper afschuren en in een ontvetbad leggen. Intussen de oven op temperatuur laten komen. Annelies kwam een bakkie koffie brengen om me van binnen wat op te warmen. Het is best koud nu op zolder. Dat is wel fijn want als de oven aangaat is het vlug warm en in de zomer kan je daarom beter niet emailleren. Alle koper uit het ontvetbad halen en daarna beginnen. Het stuk wat je hier ziet afgebeeld is eerst aan de achterkant van emaille voorzien. Daarna 1ste laag geel. Het oplegstukje de 1ste laag bruin opgebracht. Vervolgens het grote stuk weer van met een 2de laag geel gebakken. Daarna het stuk met geelgroen bepoederd en met een rubbertippen kleine scheidigen aangebracht en daarna de glasstaafjes op maar gemaakt en neergelegd. Het oplegstuk bepoederd met een 2de laag bruin en op het grote stuk gelegd. Voorzichtig, want je mag niets schuiven of morsen met bruin emaillepoeder op het geel !! Als laatste de ringetjes op de stukken gelegd en die afgevuld met gekleurde korrels transparante emaille. Daarna het gecombineerde stuk de oven in, bakken  en spannend afwachten of het mooi wordt. Wat denken jullie ervan?

Uit het bundeltje
MIJMERINGEN TE CURACAO

Een ritje over het eiland gemaakt.
Overal herkende ik wel iets.
Soms een beetje in war.
Moet ik hier links of ga ik hier rechts.
Vol met indrukken weer naar huis.
Eet een mango tegen de dorst uit eigen tuin.
Curaçao kan je ook proeven!

Vandaag ben ik weer eens in de winkel voor kunstenaarsbenodigheden geweest. Ik ging om er een chinese inktstaaf en bijbehorende wrijfsteen die van lijsteen is gemaakt, te kopen. En natuurlijk ging ik weer eens met veel meer naar huis als ik bedoeld had.
De wrijfsteen en inktstaaf ga ik gebruiken om in de rugzak te hebben als ik ergens ter plekke wil tekenen. Tot nu toe had ik altijd een potje oostindische inkt bij me. Helaas is het al twee keer gebeurd dat zo'n potje is gaan lekken en daar werd ik niet vrolijk van. Dus ga ik het hiermee eens proberen. Thuisgekomen natuurlijk gelijk het spul uitproberen en de eerste resultaten vond ik erg leuk. Dus daar zal ik eerdaags wel iets van laten zien.
Bij binnenkomst in de zaak zag ik kleine glazen potjes in de aanbieding. Daar kocht ik er gelijk 10 van. Ik maak zelf verfpasta aan voor eitempera en ik heb dat in kleine plastic potjes. Helaas verdampt toch het water daaruit en staat alle aangemaakte kleurenpasta nu kurkdroog. Dus ik heb goede hoop dat het in deze potjes beter bewaard zal blijven.
Ik zag ook een potje staan met rode bister. Dat is inkt die gewonnen is uit de roet van verbrand beukenhout. Het zit in de pot in gedroogde korrelvorm. Alleen water erbij en dan is de inkt gereed voor gebruik. Toen ik door de rekken liep van de zaak nam ik nog een rietpen mee. Ik heb er al een en het werken ermee is best wel leuk en de lijnen eruit zijn heel speels. Dus ook daarmee zal ik nog verder mee gaan. En natuurlijk een aantal vellen tekenpapier. Zo liep ik weer de winkel uit met voor mezelf een heleboel nieuwe opdrachten. Je zal er nog wel meer van zien !!!!

Overal op de wereld worden markten gedraaid. En eigenlijk gaat het natuurlijk om de koop en verkoop van goederen, maar overal is er wel een apart sfeertje wat de markt aantrekkelijk maakt om alleen daarvoor al over de markt te zwerven. 
Ik heb er heel wat gezien, van Cartagena waar de markt op een plein werd gehouden waaromheen de gebouwen de kogelgaten nog hadden van de vorige revolutie, naar het midden oosten waar je op de soukh bedwelmd werd door lucht van de geur-olien en kruiden.
Maar deze van de drijvende markt te Curacao is toch wel een van mijn favorieten. De handelaren komen met hun houten bootjes uit Venezuela zo'n 40 mijlen ver overvaren om hun handelswaar uit te spreiden op de toonbanken van de kade. 
Allerlei materiaal wordt er gebruikt om de waar tegen de zengende hitte van de tropenzon te beschermen. 
Hele stellages worden gebouwd om wat schaduw te krijgen voor mens en handelswaar. Het moet allemaal stevig in elkaar zitten want de passaat wind rukt aan de zeilen en laat deze af en toe fel klapperen. 
Dat klapperen van die zeilen, de barkjes die tegen de kade schuren en aan hun trossen rukken en het klotsende water zorgen voor geluiden die het aparte sfeertje geven van deze "drijvende markt".