Vandaag ben ik weer eens in de winkel voor kunstenaarsbenodigheden geweest. Ik ging om er een chinese inktstaaf en bijbehorende wrijfsteen die van lijsteen is gemaakt, te kopen. En natuurlijk ging ik weer eens met veel meer naar huis als ik bedoeld had.
De wrijfsteen en inktstaaf ga ik gebruiken om in de rugzak te hebben als ik ergens ter plekke wil tekenen. Tot nu toe had ik altijd een potje oostindische inkt bij me. Helaas is het al twee keer gebeurd dat zo'n potje is gaan lekken en daar werd ik niet vrolijk van. Dus ga ik het hiermee eens proberen. Thuisgekomen natuurlijk gelijk het spul uitproberen en de eerste resultaten vond ik erg leuk. Dus daar zal ik eerdaags wel iets van laten zien.
Bij binnenkomst in de zaak zag ik kleine glazen potjes in de aanbieding. Daar kocht ik er gelijk 10 van. Ik maak zelf verfpasta aan voor eitempera en ik heb dat in kleine plastic potjes. Helaas verdampt toch het water daaruit en staat alle aangemaakte kleurenpasta nu kurkdroog. Dus ik heb goede hoop dat het in deze potjes beter bewaard zal blijven.
Ik zag ook een potje staan met rode bister. Dat is inkt die gewonnen is uit de roet van verbrand beukenhout. Het zit in de pot in gedroogde korrelvorm. Alleen water erbij en dan is de inkt gereed voor gebruik. Toen ik door de rekken liep van de zaak nam ik nog een rietpen mee. Ik heb er al een en het werken ermee is best wel leuk en de lijnen eruit zijn heel speels. Dus ook daarmee zal ik nog verder mee gaan. En natuurlijk een aantal vellen tekenpapier. Zo liep ik weer de winkel uit met voor mezelf een heleboel nieuwe opdrachten. Je zal er nog wel meer van zien !!!!

Overal op de wereld worden markten gedraaid. En eigenlijk gaat het natuurlijk om de koop en verkoop van goederen, maar overal is er wel een apart sfeertje wat de markt aantrekkelijk maakt om alleen daarvoor al over de markt te zwerven. 
Ik heb er heel wat gezien, van Cartagena waar de markt op een plein werd gehouden waaromheen de gebouwen de kogelgaten nog hadden van de vorige revolutie, naar het midden oosten waar je op de soukh bedwelmd werd door lucht van de geur-olien en kruiden.
Maar deze van de drijvende markt te Curacao is toch wel een van mijn favorieten. De handelaren komen met hun houten bootjes uit Venezuela zo'n 40 mijlen ver overvaren om hun handelswaar uit te spreiden op de toonbanken van de kade. 
Allerlei materiaal wordt er gebruikt om de waar tegen de zengende hitte van de tropenzon te beschermen. 
Hele stellages worden gebouwd om wat schaduw te krijgen voor mens en handelswaar. Het moet allemaal stevig in elkaar zitten want de passaat wind rukt aan de zeilen en laat deze af en toe fel klapperen. 
Dat klapperen van die zeilen, de barkjes die tegen de kade schuren en aan hun trossen rukken en het klotsende water zorgen voor geluiden die het aparte sfeertje geven van deze "drijvende markt".

Uit het bundeltje
MIJMERINGEN TE CURACAO

Weer op Curacao.
De warmte kwam vertrouwd over.
Het gaf me gelijk een thuisgevoel.
Er waren veel bekende geluiden van de vogels.
s' Avonds de krekels.
Die zongen me in slaap

De afgelopen tijd heb ik niet veel kunnen melden. Ik had het veel te druk met snorkelen en allemaal andere prettige dingen die je op Curacao kan doen. Annelies en ik hebben daar van 1979 tot 1982 met de kinderen 3 year gewoond. Later in 1985 ben ik er nog voor een term alleen geweest. We wilden het eiland nog eens bezoeken en hebben daar pas 9 weken de tijd voor genomen. Veel was nog precies zoals we herinnerden maar er was toch ook veel veranderd. Ik heb natuurlijk ook veel foto's als referentie materiaal gemaakt want die kleuren en taferelen vragen erom geschilderd te worden. Tussen de vele bezigheden die we daar hadden heb ik wat studie materiaal gemaakt. Hierbij een klein plaatje. Er zijn een paar typische dingen op getekend. Natuurlijk de kadushi (cactus) die meters hoog kan worden. Op de voorgrond een slaven muurtje. Dat zijn muurtjes die je overal kan tegenkomen als afscheiding of dam voor het water. Ze zijn op vele plaatsen aan het afbrokkelen omdat de grote koralen stenen veel zout bevatten en daardoor gewoon verpulveren. In de verte de seru (berg) met een boca (zee inham) en een salinja (zoutpan). Jammer alleen dat ik de warmte en de passaat wind niet op een plaatje kan laten voelen. Daarvoor moet je echt zelf naar Dushi Korsou.

Vandaag heb ik weer een schildering afgekregen. Zoals gewoonlijk was dit ook weer een grote klus. De gondels heb ik in alletwee de flats gemaakt. Ze zijn net eventjes iets anders. De stemming die er in zit is voor mijn gevoel wel hetzelfde. Toen ik in Venetië was werd ik getroffen door deze smalle ranke bootjes. Erin zitten hoefde niet voor mij. Ik vond ze vanaf de kant veel mooier. Als je vanuit een bepaalde hoek keek dan leken het net dansende paarden die aan een race moesten beginnen. De bootjes waren vastgebonden aan een wirwar van meerpalen en ierdere golfslag zorgde ervoor dat ze vurig aan die meerpalen trokken alsof ze wilden demonstreren dat ze zo weg konden zijn.
Er was ook genoeg belangstelling. Denise en Daniellë kwamen kijken naar de schilderingen die ik al had gemaakt. Dat was erg gezellig. Even later kwam Annelies met de koffie voor ons en voor Daniellë lekkere limonade, en nog voor allemaal wat lekkers. Die Annelies die zorgt maar weer goed voor ons. We hebben heerlijk ergens buiten uit de wind zitten picknicken en eigenlijk nam ik een veel te lange pauze, maar wat wil je met zoveel aangenaam gezelschap? Toen ik weer aan het werk was kwam Daniellë toch nog eventjes kijken en samen hebben we nog een streekje gezet. Hier zie je een trotse schilder met twee van zijn grootste fans!!