Uit het bundeltje
MIJMERINGEN TE CURACAO

Weer op Curacao.
De warmte kwam vertrouwd over.
Het gaf me gelijk een thuisgevoel.
Er waren veel bekende geluiden van de vogels.
s' Avonds de krekels.
Die zongen me in slaap

De afgelopen tijd heb ik niet veel kunnen melden. Ik had het veel te druk met snorkelen en allemaal andere prettige dingen die je op Curacao kan doen. Annelies en ik hebben daar van 1979 tot 1982 met de kinderen 3 jaar gewoond. Later in 1985 ben ik er nog voor een term alleen geweest. We wilden het eiland nog eens bezoeken en hebben daar pas 9 weken de tijd voor genomen. Veel was nog precies zoals we herinnerden maar er was toch ook veel veranderd. Ik heb natuurlijk ook veel foto's als referentie materiaal gemaakt want die kleuren en taferelen vragen erom geschilderd te worden. Tussen de vele bezigheden die we daar hadden heb ik wat studie materiaal gemaakt. Hierbij een klein plaatje. Er zijn een paar typische dingen op getekend. Natuurlijk de kadushi (cactus) die meters hoog kan worden. Op de voorgrond een slaven muurtje. Dat zijn muurtjes die je overal kan tegenkomen als afscheiding of dam voor het water. Ze zijn op vele plaatsen aan het afbrokkelen omdat de grote koralen stenen veel zout bevatten en daardoor gewoon verpulveren. In de verte de seru (berg) met een boca (zee inham) en een salinja (zoutpan). Jammer alleen dat ik de warmte en de passaat wind niet op een plaatje kan laten voelen. Daarvoor moet je echt zelf naar Dushi Korsou.

Vandaag heb ik weer een schildering afgekregen. Zoals gewoonlijk was dit ook weer een grote klus. De gondels heb ik in alletwee de flats gemaakt. Ze zijn net eventjes iets anders. De stemming die er in zit is voor mijn gevoel wel hetzelfde. Toen ik in Venetië was werd ik getroffen door deze smalle ranke bootjes. Erin zitten hoefde niet voor mij. Ik vond ze vanaf de kant veel mooier. Als je vanuit een bepaalde hoek keek dan leken het net dansende paarden die aan een race moesten beginnen. De bootjes waren vastgebonden aan een wirwar van meerpalen en ierdere golfslag zorgde ervoor dat ze vurig aan die meerpalen trokken alsof ze wilden demonstreren dat ze zo weg konden zijn.
Er was ook genoeg belangstelling. Denise en Daniellë kwamen kijken naar de schilderingen die ik al had gemaakt. Dat was erg gezellig. Even later kwam Annelies met de koffie voor ons en voor Daniellë lekkere limonade, en nog voor allemaal wat lekkers. Die Annelies die zorgt maar weer goed voor ons. We hebben heerlijk ergens buiten uit de wind zitten picknicken en eigenlijk nam ik een veel te lange pauze, maar wat wil je met zoveel aangenaam gezelschap? Toen ik weer aan het werk was kwam Daniellë toch nog eventjes kijken en samen hebben we nog een streekje gezet. Hier zie je een trotse schilder met twee van zijn grootste fans!!

Vandaag een workshop speksteensnijden gedaan. Het was een traktatie van Denise voor mij. Ik had haar weleens gevraagd over hoe en wat van het speksteensnijden en dit vond zij een ideale gelegenheid om mij daarmee kennis te laten maken. s' Morgens werd ik door Denise en Marco opgehaald. Ik had wat vijltjes en nog wat andere gereedschappen mee. Aangekomen op de locatie werd alles in orde gemaakt voor de speksteen workshop. De lerares Ingerid arriveerde eventjes later en alle materialen werden uitgestald op de werktafels. Nadat alle deelnemers aanwezig waren werd een korte introductie gehouden. Hierna kon iedereen een speksteen uitkiezen en aan de slag. Er werd door iedereen als een bezetene gevijld, gehakt, geboord, gezaagd en nog meer handelingen om het speksteen in de gewenste vorm te krijgen. Het stof vloog alle kanten op. Soms was er zoveel stof dat je zowat je buurvrouw(man) niet meer zag !!!!. Na zo'n anderhalf uur hard werken werd er een lunch opgediend. Dat was uitstekend verzorgd door Denise. Alles stond klaar en ik heb er heerlijk van gegeten. Na de lunch werd er weer stevig gewerkt en geschuurd op de stenen. Langzamerhand zag je de vormen en prachtige kleuren van de diverse werken tevoorschijn komen. De lerares stuurde ondertussen links en rechts de diverse speksteensnijders zodanig bij dat iedereen spinnend tevreden was over zijn eigen resultaat. Iedereen liep dan ook te pronken met zijn of haar eigen steentje en daar gaat het toch om ? Ik heb een hardstikke fijne dag gehad en thuis staat mijn speksteentje op de tafel te pronken. Bedankt Denise voor deze fijne belevenis.

Aan deze muurschildering is drie keer gewerkt. Ik heb hem wasdag genoemd. De eerste haven die ik aandeed in Italië tijdens mijn tijd bij de marine was La Spezia. Tijdens het stappen kwam ik in een buurt met allemaal nauwe straatjes. Je kon bijna de blauwe lucht niet meer zien van de was die overal hing te drogen. Soms met de richting van de steeg mee en andere keren dwars de steeg over. Tegen de gele kleur van de huizen staken de witte zonbeschenen lakens fel af. Als je naar boven keek werd je er bijna door verblind, daarom kon je ook nergens naar binnen kijken. Ik ben andere dagen daar ook nog geweest en heb in een bar heerlijke cappuccino gedronken en de sfeer goed in mijn geheugen opgenomen.